《《平民ê基督传》》

 | | | 转寄

Sūgiân 序 言

作者 Tâi e̍k:Ko Tekchiong,Siutēng Lîm Chùnio̍k & Chng Hūiphêng 2024.02.04

Sūgiân



Chhitcha̍p nî chêng Má Iseng tùi Ēmn̂g kòe lâi Tâioân beh tīchia thoânkàu hêngi. Hitchūn ū Ēmn̂g ê Bo̍ksu, Tō͘ Katek Siansiⁿ kap lâi beh pangchō͘ i ê kang; iā ū sūn kihōe sìkè pò͘tō bē Sèngchheh. Ū chi̍t ji̍t i khòaⁿkìⁿ chi̍t lâng chē tī i ê tiàmthâu teh khòaⁿ Hokim ê Sèngchheh. I chiū mn̄g i hit pún chheh khòaⁿliáu cháiⁿiūⁿ, hó á m̄ hó? Hit ê lâng ìn kóng sī chin hó, chin chhùbī; sī kìchài chi̍t lâng ê lâile̍k, miâ kiò Iâso͘; i sí sìpái, iā sìpái koho̍ah. Che sī inūi i chiong sì pún ê Hokimtōan liânliân tha̍k, phahsǹg Máthài sī kìchài Iâso͘ sí kohoa̍h ê sū, Mákhó ū chiap lo̍hkhì kóng, kìchài Iâso͘ tē jī pái oa̍h tī sèkan ê tāichì.

Lán ū chit sìpún ê Hokimtoān sī chin hó, sī lán ê tōa hokkhì. Sìpún lóng saⁿ hô, chóng・sī bô lóng saⁿkāng, chi̍t pún kì chi̍t khoán; hō͘ lán tha̍k liáu khah bêngpe̍k chai Chú Iâso͘ chiâuchn̂g ê tekhēng, chiâuchn̂g ê jînài, chûpi, tìhūi; khahiâⁿ lán chí ū chi̍t pún niāniā.

Chóng・sī lâng iā ūsî ài chiong chit sìpún só͘ kìchài lóng khioh chò chi̍tpún, chiūsī chiong lán ê Chú itseng ê tāichì, tùi I chhutsì kàu I chiūⁿthiⁿ, chiàu chhùsū pâilia̍t chò chi̍t pún Iâso͘ ê Giânhēngtoān. Chhinchhiūⁿ Chúāu 200 gōa nî, ū chi̍t lâng miâkiò Ta̍tan(Tatian), i ū chúnpī chi̍t pún chhinchhiūⁿ chit hō ê khoán, miâ hōchòe “Tùi sìpún ê”( Diatessaron), chiūsī ēng lán chit chūn só͘ū hit sìpún ê Hokimtoān, siopí lâi pâilia̍t.

Kūnlâi tī goán hit pêng ū chēchē lâng chúnpī chit hō ê chheh; ūê chin tōa pún, ta̍k hāng gīlūn chin siôngsè, chhut hō͘ siansiⁿ chòe chhamkhó; ūê khah sèpún; hō͘ hiaⁿtī chíbē hoaⁿhí the̍h khílâi tha̍k lâi tittio̍h tōa līek. Chiôngtiong ū chi̍t pún, chiūsī Ko Tekchiong Siansiⁿ sinkhó͘ kā lán hoane̍k, taⁿ hoathêng chòe Kàuhōe ê līek. Goântùchiá chitūi Siansiⁿ, miâkiò J. Paterson Smyth, tī 1921 nî thâuchi̍t pái chhut. Liâmpiⁿ tittio̍h hoangêng, chēchē lâng bé khì khòaⁿ, nînî tio̍h koh ìn kúinā pái chiah ū kàugia̍h thang bē lâng. Che iā sī bo̍kkòai, Siansiⁿ ê pitki chin oa̍htāng, lâng ná tha̍k chiū ná ài tha̍k. Siansiⁿ ia̍h gâu théthiap Chú Iâso͘ ê sèng, chin tōa thiàⁿ I; chit pún chheh sī kìchài lóng sī piáubêng Iâso͘ ê chûài, Iâso͘ ê tōa untián, putchí thiàⁿ kankhó͘ nńgchiáⁿ ê lâng. ǹgbāng lán chēchē lâng bé khì khòaⁿ, thang siū chin hó ê kámtōng.

Hokimtoān só͘ kìchài Iâso͘ só͘ kiâⁿ ê lâile̍k, só͘ kóng lóng sī chinsi̍t, lán tha̍kliáu tio̍h hângho̍k; iā tio̍h kiû Sèng Sîn chísī lán, hō͘ lán ē bêngpe̍k Kiùchú ê ìsù. Lán ê siansiⁿ só͘ kóng ê tōlí, káisoeh Sèngchheh ê kàsī, lán iā tio̍h tha̍k, tha̍kliáu tio̍h siūⁿ, tio̍h chhamkhó. Ǹgbāng lán m̄ nā chòe lâng ê ha̍kseng, chiūsī chò Sèng Sîn ê ha̍kseng, chiàu lán ê Chú só͘ èngún lán kóng , In lóng beh hō͘ Siōngtè kà in.

Pa Kheklé Chiauhô 8 nî(1933) 7 goe̍h 15 ji̍t Siōnghái



序 言


七十年前，马医生tùi厦门过来台湾beh tīchia传教行医。Hitchūn有厦门ê牧师，杜嘉德先生kap来beh帮助伊ê工；也有顺机会布道卖圣册。有一日伊看见一人坐tī伊ê店头teh看福音ê圣册。伊就问伊hit本册看了怎样，好á m̄好？Hitê人应讲是真好，真趣味；是记载一人ê来历，名叫耶稣；伊死四pái，也四pái koh活。这是因为伊将四本ê福音传连连读，phah算马太所记载耶稣死koh活ê事，马可有接落去讲，记载耶稣第二pái活tī世间ê代志。


咱有chit四本ê福音传是真好，是咱ê大福气。四本lóng相和，总是无lóng相同，一本记一款；hō͘咱读了khah明白知主耶稣chiâuchn̂g(齐全) ê德行，chiâuchn̂g ê仁爱、慈悲、智慧；khah赢咱只有一本niāniā。


总是人也有时ài将chit四本所记载lóng拾(khioh)做一本，就是将咱ê主一生ê代志，tùi伊出世到上天，照次序排列做一本耶稣ê言行传。亲像主后200 gōa年，有一人名叫达安(Tatian)，伊有备办一本亲像chit号ê款，名号做「Tùi四本ê」(Diatessaron)，就是用咱chit阵所有hit四本ê福音传，相比来排列。



近来tī阮hit pêng有chēchē(济济)人备办chit号ê册；有ê真大本，ta̍k项议论真详细，出hō͘先生做参考；有ê khah细本；hō͘兄弟姊妹欢喜the̍h起来读来得tio̍h大利益。从中有一本，就是高德章先生辛苦kā咱翻译，taⁿ发行做教会ê利益。原着者chit位先生，名叫J. Paterson Smyth，tī 1921年头一pái出。Liâmpiⁿ得tio̍h欢迎，chēchē人买去看，年年tio̍h koh印几nā pái才有够额thang卖人。这也是莫怪，先生ê笔枝真活动，人ná读就ná ài读。先生亦gâu体贴主耶稣ê圣，真大疼伊；chit本册所记载lóng是表明耶稣ê慈爱，耶稣ê大恩典，不止疼艰苦软chiáⁿ ê人。Ǹg望咱chēchē 人买去看，thang受真好ê感动。



福音传所记载耶稣所行ê来历，所讲lóng是真实，咱读了tio̍h降服；也tio̍h求圣神指示咱，hō͘咱ē明白救主ê意思。咱ê先生所讲ê道理，解说圣册ê教示，咱也tio̍h读，读了tio̍h想，tio̍h参考。Ǹg望咱m̄ nā做人ê学生，就是做圣神ê学生，照咱ê主所应允咱讲，In lóng beh hō͘上帝教in。


巴克礼 昭和8年(1933)7月15日 上海